بیشه

در دو چشم من نشین،ای آنکه از من من تری

تا قمر را وا نمایم،کز قمر روشن تری

اندرا در باغ تا ناموس گلشن بشکند

زان که از صد باغ و گلشن خوش تر و گلشن تری

تا که سرو از شرم قدت قد خود پنهان کند

تا زبان اندر کشد سوسن که تو سوسن تری

مولوی